Goryle to wspaniałe małpy o niezwykłej inteligencji. Obok człowieka, delfina i szympansa znalazły się w czołówce najmądrzejszych stworzeń na Ziemi. Razem z człowiekiem i szympansem należą do jednej podrodziny człowiekowatych, charakteryzującej się wieloma wspólnymi cechami. Najważniejszą z nich jest inteligencja. Goryle dorównują kilkuletnim dzieciom w rozwiązywaniu zadań problemowych, takich jak odpowiadanie na zagadki czy poszukiwanie w systematyczny sposób ukrytych smakołyków lub zabawek. Podobnie jak dzieci, różnymi sposobami odnajdują rozwiązania i wyciągają z nich wnioski. Po specjalnym treningu są zdolne do porozumiewania się z ludźmi przy pomocy języka migowego i wyrażać w ten sposób myśli oraz emocje. Goryle to bardzo uczuciowe zwierzęta. Ich rodziny są zżyte, a matki łączy z dziećmi nie tylko instynkt macierzyński, ale też prawdziwa rodzicielska miłość.
Wysokość samic: ok 140 cm
Wysokość samców: 165-175 cm
Waga samic: 70-140 kg
Waga samców: 135-275 kg
Pożywienie: wszelkie pokarmy roślinne, takie jak zioła, liście, owoce, warzywa, pędy
Wrogowie: człowiek, sporadycznie lew i lampart
Długość ciąży: 9 miesięcy
Liczba młodych w miocie: najczęściej 1
Długość życia: 30-40 lat (do 60 lat w ogrodach zoologicznych)
Gdy kartagiński żeglarz Hannon po raz pierwszy zobaczył gorylice, wziął je za czarne, owłosione kobiety. Kiedy chciał je złapać, wywiązała się nierówna walka, w której wszystkie małpy zginęły. Tak zaczęła się trwająca wiele wieków wojna ludzi przeciwko gorylom, w wyniku której na Ziemi pozostała zaledwie garstka tych niesamowitych zwierząt. Jeszcze sto lat temu zabicie goryla uchodziło za akt bohaterstwa. Ludzie byli przekonani, że to groźne bestie, jak ta z filmu o King-Kongu i szczycono się zdobytymi trofeami.
Choć goryle są kilkukrotnie silniejsze niż człowiek i potrafią unieść nawet tonowy ciężar, to nie są agresywne i rzadko uciekają się do przemocy. Nawet w swoim naturalnym środowisku, gdy rywalizują o samice lub bronią terytoriów przez intruzami, wystarczy demonstracja siły, by wykazać, kto ma więcej praw. W takich sytuacjach podbiegają energicznie w stronę napastnika, wymachują rękoma, uderzają się dłońmi o tors, fukają i wydają groźne okrzyki. Takie gesty nie zawsze oznaczają jednak złość. Nawet gdy goryle spokojnie pasą się na polanach, co jakiś czas zaskakują nagłymi skokami, bieganiem i tarzaniem się w trawie. W razie większych zagrożeń, jak atak lamparta czy lwa, szybko uciekają do lasu, od którego nigdy nie odchodzą za daleko. Samice i młodzież wskakują na drzewa, natomiast dorosłe samce są na to za ciężkie. Poruszają się więc tylko po niskich, mocnych konarach, a i tak muszą dokładnie sprawdzać każdy krok. Dziwne to trochę, bo długie ręce i muskularne ciało wskazywałyby raczej na typowo nadrzewny tryb życia. Goryle są jednak zwierzętami naziemnymi, chodzą na czterech kończynach, stawiając je w niezwykłej kolejności: prawa ręka, lewa ręka, prawa stopa, lewa stopa. Jak większość naczelnych, goryle nie pływają. Nie umieją wtrzymać powietrza ani na chwilę i w kontakcie z głębszą wodą natychmiast ją zaciągają i się topią. Sypiają najczęściej na ziemi, gdzie co noc budują nowe gniazdo, z którego nigdy nie korzystają więcej niż jeden raz.
